(στίχοι – απεικάσματα)

Πάνω από τους λόφους, ξέμακρα στον ορίζοντα του πελάγους, με φως ερχόμενο, Νοέμβριος, εποχή εναρκτήρια, κάτι σώπασε εδώ, βήματα στα πρασινίσματα, δεν αρκούν οι πεταλούδες μετά, η ζωή ρέει, Francesco Basilicata, il mese più impaurito che ricordi, ο ουρανός βαδίζει, βλέμματα κι άνεμος σήμερα, οι αρμυρές γλώσσες διψούν, το νερό σχίζεται, «πιο διάφανη ηρεμία δεν είδα», από τον νου ή άλλες εικονές ρωτάει, έχει γραφτεί, «κανένας δεν τελειώνει μέσα στον εαυτό του»